به امید روزهای بهتر ........

کوه است دل مرد ولی کوه نه هر کوه ...

mr-nvb — Wed, 16 May 2012 12:05:00 GMT

تا کی دل من چشم به در داشته باشد
ای کاش کسی از تو خبر داشته باشد

آن باد، که آغشته به بوی نفس توست
از کوچه ما، کاش گذر داشته باشد

هر هفته سر خاک تو می آیم و اما
این خاک اگر قرص قمر داشته باشد

این کیست که خوابیده به جای تو در این خاک
از تو خبری چند مگر داشته باشد

کوه است دل مرد، ولی کوه، نه هر کوه!

آن کوه که آتش به جگر داشته باشد

برگرد سفر طول کشید، ای نفس سبز
تا کی دل من چشم به در داشته باشد

( قسمت هایی از آهنگ " داغ " رضا یزدانی )

بیخ گوش ما ...

mr-nvb — Thu, 10 May 2012 23:27:23 GMT

یتیم هایی که در چند قدمی ما زندگی میکنند

دیروز رفتم پیششون ، چقدر دوست داشنی بودند
وقتی میری ، همه میان و تک تک بهت سلام میکنند و دستشون رو دراز میکنند تا باهات دست بدند
از برنامه گربه سخنگوی نصب شده روی گوشیم خوششون اومده بود
همه دورم جمع شدند تا یه کم با گربه حرف بزنن

قطعا" اگه بهشون کمکی بشه ، جای دوری نمیره

روی لینک کلیک کنید تا عکس رو کامل ببینید

http://up98.org/upload/server1/02/j/wfw9dkbn04u2fvdxq0a.jpg

دو اتفاق مهم در فاصله 20 روزه

mr-nvb — Sun, 06 May 2012 12:07:48 GMT

از دوران راهنمایی با عمار دوست شدم . هم با هم همکلاس بودیم و هم اینکه توی کوچه ما خونه داشتند .

تقریبا بیشتر اوقات با هم بودیم . گرچه از دبیرستان ، مدرسه هامون عوض شد ولی هر روز صبح تا یه مسیری رو با هم میرفتیم . بعد از مدرسه هم یا من پیش اون بودم یا اون پیش من

خلاصه اینکه همیشه با هم بودیم

حتی زمانیکه رفته بود دانشگاه آباده شیراز ، من یه هفته رفتم و اونجا پیشش بودم .

تا اینکه اون برای گرفتن لیسانس رفت هندوستان .

اینم بگم که من بعد از خدمتم ، رفتم شرکت نفت ، قسمت تاسیسات - بخش تعمیر و نگهداری آسانسور

سلمان هم گاه و بیگاه میرفت سمعی بصری و به بچه های اونجا کمک میکرد . تقریبا تمام مشکلات کامپیوتری اونا رو حل میکرد .

منم که تازه با کامپیوتر آشنا شده بودم و عشق کامپیوتر ، کم کم با بچه های سمعی بصری و بعدش هم با سلمان آشنا شدم . هر از چند گاهی میرفتم اونجا بهشون سر میزدم و سوالایی که داشتم از سلمان می پرسیدم . با اینکه پسر معاون فنی شرکت نفت بود ، به هیچ عنوان خودش رو نمی گرفت

خلاصه اینکه سالهای 82-83 بود که با سلمان آشنا شدم و کم کم به دوستیمون اضافه شد .

تا اینکه دوست صمیمی من ، عمار ، رفت هند

بعدش رفاقت من و سلمان بیشتر شد

اوایل ، با هم نمایشگاه کتاب و الکامپ و تلکام و ... میرفتیم .

بعد از اینکه سلمان مغازه باز کرد ، رفت و آمد ما بیشتر از قبل شد

تا حدی که تصمیم گرفتیم با هم به سفر بریم . دو نفری

خوش گذشت

این بار سفر خارجی . اولین سفر خارج از کشور ، هم برای من هم برای سلمان

خوش گذشت

سفر داخلی

خوش گذشت

باز هم سفر

هر بار که با هم میرفتیم سفر ، توی سفر برنامه سفر بعدی رو می چیدیم

کی بریم ، کجا بریم . چند روزه بریم

اخلاق هردو مون توی سفر جوری بود که هر دو از این سفر ابراز رضایت میکردیم

دوستای قدیمی سلمان ، همش به سلمان میگفتند چقدر با نواب میری سفر ، ما رو هم ببر

میگفت با شما بهم خوش نمی گذره ،

اسماعیل میگفت : نواب ! سلمان خیلی قبولت داشت ، به فلانی و فلانی ، میگه مرده خور ، اما تو رو خیلی قبول داشت ...

بیخیال

دوباره رفتیم هندوستان ، سفر خوبی بود

دو سه تا سفر داخلی هم بعدش رفتیم

حتی قرار بود توی خردادماه سفر خارجی بعدیمون رو هم بریم .

که نشد

خاطرات زیادی با سلمان دارم که فک نکنم بقیه دوستاش اینقدر خاطره باهاش داشته باشن

خلاصه اینکه عمار چند ماه پیش برگشت ایران. فوق لیسانسش رو گرفت . و البته داره آماده میشه برای گرفتن مدرک دکتری

چند روز دیگه قراره ازدواج کنه . دیروز که مغازه سلمان بودم ، اومد و کارت عروسی رو بهم داد . البته رفتم بیرون از مغازه ازش گرفتم که آقای هادیدوست ، کارت عروسی رو نبینه و بیشتر داغ دار نشه .

از چند روز پیش میبایست به عمار توی پخش کردن نامه عروسیش کمک میکردم

اما به جاش داشتم با کمک اسماعیل نامه مراسم ختم سلمان رو پخش می کردم

به فاصله کمتر از 20 روز، دوتا از بهترین و بدترین اتفاقات زندگیم داره می افته

امیدوارم روح سلمان در آرامش باشه

و برای عمار هم آروزی خوشبختی می کنم

خودمونیم اسما رو دقت کنید : سلمان - نواب - عمار اسم هامون بوی شهادت میده

به خاطر سلمان

mr-nvb — Sun, 06 May 2012 11:21:33 GMT

روز جمعه با بچه های تیم کوهنوردی کاسپین ، رفتیم کوه

الیمستان

قرار بود من و سلمان بریم اینجا ، جزو برنامه مون بود .

من و سلمان در آخرین برنامه تیم کاسپین ، باهاشون بودیم برای همین دوستان تصمیم گرفتند یه سعود به خاطر سلمان و به یاد سلمان ، انجام بدند .

مسیر الیمستان ، مسیر دیدنی و واقعا" زیبایی بود . دقیقا همون چیزی بود که سلمان دوست داشت . مطمئنم اگه خودش بود ، میگفت باز هم بیایم اینجا . مثل آبشار گزو ، که گفت باز هم بیایم گزو .

در کنار امام زاده قاسم ، یه مراسم کوچیک به یاد سلمان گرفتیم . بنر عکس سلمان + پارچه ای که دوستان زحمتش رو کشیده بودند و نوشتند براش رو آماده کردیم و چند تا عکس دسته جمعی در کنار بقعه مبارکه امامزاده قاسم در ارتفاع 2500 متری ، انداختیم

دیروز به اتفاق اسماعیل رفتیم کرکره مغازه سلمان رو بدیم بالا . پدر سلمان هم اومده بود ،

خیلی سخت بود ، همیشه اون در رو سلمان خودش باز میکرد ، اما این بار خودش نبود که این کار رو بکنه

قرار شد تا از این به بعد ، هر روز غروب ، آقای هادیدوست بره اونجا تا گوشی مردم رو تحویلشون بده

دیشب هم با اسماعیل رفتیم حجله و گل های جلوی مغازه سلمان رو جمع کردیم و انداختیم پشت وانت و بردیم تکیه ابولفضلی تحویل دادیم

روحت شاد سلمان ، وقتی بودی اینقدر از ما کار نکشیدی .

یه سوال برام پیش اومده ، خیلی ها تا الان خواب سلمان رو دیدن ، موندم چرا من ندیدم هنوز .

کوچه ملی

mr-nvb — Sun, 06 May 2012 10:59:16 GMT

هنوز عکس فردین به دیوارشه
هنوز پرسه تو لاله زار کارشه
تو رویاش هنوزم بلیط می خره
می گه این چهارشنبه رو می بره
تو جیباش بلیطای بازندگی
روی شونه هاش کوه این زندگی
حواسش تو سی سال پیش گم شده
دلش زخمیه حرف مردم شده

سر کوچه ملی یه مرده یه مرد
که سی سال پیش ساعتش یخ زده
نمی دونه دنیا چه رنگی شده
نمی دونه کی رفته کی اومده
سر کوچه ملی یه مرده یه مرد
توی پالتوی کهنه عهد بوق
داره عابرا رو نگاه می کنه
که رد می شن از کوچه های شلوغ

هنوز عکس فردین به دیوارشه
خراباتی خوندن هنوز کارشه
یه عالم ترانه تو سینه اش داره
قدم هاشو تو لاله زار می شمره
دلش از تئاترای بسته پره
چشاش از نگاهای خسته پره
هنوز فکر چارشنبه بردنه
یه عمره که باختاشو رج می زنه

سر کوچه ملی یه مرده یه مرد...

شغل معلمی ...

mr-nvb — Wed, 02 May 2012 17:56:39 GMT

دیروز روز معلم بود ، باز هم بهشون تبریک میگم

از دوران ابتدایی ، از همون کلاس اول که بودم ، دلم میخواست یه روز معلم بشم

فقط و فقط به خاطر یه چیز

مسخره ام نکنید

فقط به خاطر کادوی روز معلم . آخه میدیدم همه بچه های کلاس به معلممون دارن کادو میدن

من هم کادو دادم

هنوز یادمه ،

یه شاخه گل سرخ +یه جوراب زنونه . آخه معلممون خانوم بود

خانم نعمت پور - فاطمه نعمت پور

معلم خوب و دوست داشتنی . چهره اش الان خوب یادم نیست . کاش اون موقع یه دوربین داشتم و میتونستم ازش عکس بگیرم

بقیه سالها یادم نیست چی کادو میبردم برا معلمهام ، اما کلاس اول رو یادم نمیره

دقیقا بعد از روز معلم بود که دلم خواست منم معلم بشم . تا روز معلم به منم کادو بدند

کم کم که بزرگتر شدم ، میتونستم درک کنم که معلما از دست ما بچه ها چه عذابی می کشند

دیگه دلم میخواست معلم کلاس سوم ابتدائی به بعد بشم . یعنی دوست نداشتم معلم کلاس اول و دوم بشم ، می دیدم که خیل سخته

بعد از یه مدت ، دیدم کلا معلمی سخته ، اصلا کار من نیست

خیر کادو و هدیه روز معلم رو هم خوردم

امیدوارم ، هر جا که هستند ، همیشه سالم و تندرست باشند

دلم میخواد اسم معلمای دوران ابتدائیم رو هم بنویسم

کلاس اول : خانم فاطمه نعمت پور ( مدرسه امام خمینی روستای معلم کلا که الان اسمش هم عوض شده )

کلاس دوم : آقای سلوری ( مدرسه شهید رامی )

کلاس سوم : آقای شیرپور ( مدرسه شهید رامی )

کلاس چهارم : آقای بابکی ( مدرسه شهید رامی )

کلاس پنجم : آقای تقوی ( مدرسه شهید رامی )

[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

روز معلم

mr-nvb — Mon, 30 Apr 2012 12:41:05 GMT

به نظر من معلم اون کسی نیست که توی کلاس درس ، پای تخته سیاه بایسته و به 20 - 30 نفر درس بده

هر کسی میتونه معلم باشه

هرکسی که بتونه یه چیز جدید به یه نفر دیگه یاد بده

حتی یه نکته کوچیک در مورد یک مطلب خاص

مثلا" نمیدونیم روی گوشی موبایلمون چطور باید یه برنامه نصب کنیم . میریم پیش دوستمون و بهمون یاد میده که اول باید بری توی تنظیمات گوشی ، فلان تیک رو برداری ، بعد میتونی برنامه های اندروید رو روش نصب کنی ....

این فقط یه مورد کوچیک بود

به نظرتون همچین شخصی رو نمیشه به عنوان معلم دونست ؟

فردا روز معلمه ، نیستی ولی روزت مبارک

mr-nvb — Sat, 28 Apr 2012 23:26:00 GMT

ای روزگار

همه جا - دو نفری

mr-nvb — Tue, 24 Apr 2012 12:00:30 GMT

اما ، این بار تنها رفتی

از سال 91 متنفرم

mr-nvb — Mon, 23 Apr 2012 13:42:00 GMT

عجب سال بیخودی

عجب سال مذخرفی

من الان چیکار باید بکنم

چرا مغزم دیگه نمیتونه هیچی رو پردازش کنه ؟؟؟؟

چرا هیچکی نیست بهم بگه من الان دقیقا باید چیکار کنم ؟

وبلاگ سفرنامه ام هم تعطیل کردم

بد نیست برای اخرین بار ، یه نگاه بهش بندازید . خیلی وقتتون رو نمی گیره

http://mr-nvb1.blogfa.com/post/20